Hindenburg

Po wojnie 1870/71 Paul Hindenburg znalazł wreszcie czas na dalsze kształcenie i ułożenie życia prywatnego. Uczęszcza do Akademii Wojskowej pod Berlinem, którą skończył z wyróżnieniem. Pełnił odpowiedzialne funkcje wojskowe, pracował w sztabie generalnym i kolejno awansował na stopień kapitana i majora. W tym samy czasie poślubił córkę generała von Sperlinga - Gertrudę, z którą miał troje dzieci. Jest ceniony przez przełożonych za wiedzę fachową i bohaterstwo wojenne. Niebagatelną rolę w dalszej karierze mają również koneksje rodzinne i monarchistyczne poglądy Hindenburga. Pracował w Pruskim Ministerstwie Wojny. Potem był szefem sztabu w VIII Korpusie Armii, dowódcą 28 Badeńskiej Dywizji Piechoty, a w latach 1903-11 jako generał piechoty dowodził IV Korpusem Armii. Wszędzie był postrzegany, jako sprawny i kompetentny wojskowy, otoczony szacunkiem i poważaniem. Z jego zdaniem liczyło się wielu, podwładnych i przełożonych. Nigdy nie zabiegał o zaszczyty, zależało mu na dobrym funkcjonowaniu jednostek, którymi dowodził. Kiedy w 1911 odszedł na emeryturę, wielu wiedziało, że nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. Na arenie międzynarodowej już wrzało. Szykowała się nowa wojna.