Hindenburg

Wkrótce po zwycięstwie pod Tannenbergiem, 8 Armia , pod dowództwem Hindenburga, zwycięża w kolejnej bitwie nad jeziorami mazurskimi. Paul Hindenburg jest uważany za zbawcę ojczyzny. Rośnie jego autorytet nie tylko w armii, ale również w społeczeństwie niemieckim. Naród jest przekonany, że oto zbawca ojczyzny, który poprowadzi armię niemiecką do zwycięstwa. Tworzy się swoisty mit, który będzie miał znaczenia dla dalszych losów bohatera narodowego. W listopadzie 1914 roku Hindenburg zostaje naczelnym dowódcą armii na froncie wschodnim, a 27 listopada tego roku awansuje na feldmarszałka. Ma od tej pory ma nieograniczony wpływ na posunięcia armii na Wschodzie. W roku 1916 zostaje szefem Sztabu Generalnego, czyli naczelnym dowódcą Armii Niemieckiej. Jego podwładny, i jednocześnie bliski przyjaciel, Erich Lundendorf zostaje Generalnym Kwatermistrzem. Obaj mają nieomal nieograniczoną władzę, odsuwając w cień prawowity rząd i nieudolnego cesarza Fryderyka Wilhelma II. Dążenie do odzyskania przewagi na froncie jest jednak niemożliwe. Mimo wiary większości społeczeństwa w Hindenburga, sytuacja jest beznadziejna. Niemcy ponoszą klęskę.